Wróć

Czy aplikacja automatycznie definiuje klasę IPC?

Czy sam fakt, że urządzenie jest przeznaczone np. na rynek lotniczy oznacza, że powinno być zaklasyfikowane jako klasa 3? Otóż nie.
Opublikowano: 2021-08-04

Ogólne cele norm i podstawowy podział na klasy wyjaśnia Kris Roberson, kierujący działem technologii montażu w IPC: ‘Normy uznają, że układy elektryczne i elektroniczne podlegają klasyfikacji według zamierzonego zastosowania jako produktu końcowego. Ustanowiono trzy ogólne klasy produktów końcowych w celu odzwierciedlenia różnic pomiędzy poszczególnymi konstrukcjami w procesie ich produkcji, wymaganiach dotyczących wydajności funkcjonalnej, częstotliwości kontroli oraz samej złożoności konstrukcji. To firma OEM lub projektant urządzenia jest odpowiedzialny za zdefiniowanie klasy produktu każdego kontrolowanego zespołu. Klasa produktu powinna być podana w dokumentacji zamówienia.

KLASA 1: Ogólne produkty elektroniczne - Obejmuje produkty odpowiednie do zastosowań, w których głównym wymaganiem jest poprawne funkcjonowanie kompletnego zespołu.

KLASA 2: Dedykowane produkty elektroniczne - obejmuje produkty, w których wymagana jest utrzymanie wydajność oraz nieprzerwanej pracy w długim okresie czasu, jednak w wypadku których nieprawidłowe funkcjonowanie nie stanowi wady krytycznej. Zazwyczaj środowisko w którym użytkowany jest produkt nie jest przyczyną powstawania awarii.

KLASA 3: Produkty elektroniczne o wysokiej wydajności / przeznaczone do pracy w trudnych warunkach środowiskowych - Obejmuje produkty, w których ciągłe, niezakłócone funkcjonowanie (lub funkcjonowanie ‘na żądanie’) ma kluczowe znaczenie, przestoje sprzętu nie mogą być tolerowane a środowisko użytkowania końcowego może być niezwykle wymagające. Urządzenie musi funkcjonować działać zawsze, gdy jest to wymagane, czego przykładem mogą być urządzenia podtrzymujące życie'. 

Kris Roberson odnosi się też bezpośrednio do pytania o urządzenia, znajdujące zastosowanie w lotnictwie: Na pokładzie statku powietrznego mogą znajdować się zespoły należące do każdej z wymienionych trzech klas. Urządzenia sterujące lotem najprawdopodobniej zostałyby sklasyfikowane w klasie 3, ponieważ konieczne jest, aby urządzenia sterujące fly-by-wire działały za każdym razem, przez cały czas i mogły być narażone na działanie ekstremalnych temperatury oraz wibracji. Z kolei wewnątrz samolotu, elektronika systemu rozrywki lub przycisk wezwania stewardesy może być zespołem klasy 2 lub nawet klasy 1'

Leo Lambert, wiceprezes i dyrektor techniczny w EPTAC podkreśla rolę umów pomiędzy EMS i OEM: ‘Procedura kontroli, która ma być zastosowana do danego produktu, musi być określona w z klientem. Definicja klas produktów IPC opiera się na funkcjonalności samego produktu i kryterium jego działania funkcjonalnego. Kryteria klasy 3 nie są oparte na branży, ale na zastosowaniu produktu. Aby produkt został zdefiniowany jako produkt klasy 3, musi być zbudowany zgodnie z ogólnymi kryteriami IPC, które obejmują cały szereg zmiennych, takich jak: wybór laminatu i grubość ścieżek, stosowane procesy produkcyjne, kwalifikacje materiałów czy kryteria kontroli’. Leo Lambert podkreśla, iż wyśrubowane kryteria wyższych klas jest przyczyną dużych różnic cen między różnymi klasami produktów.

‘To zespół projektowy musi rozwiązać wszystkie te problemy, aby móc stwierdzić, że urządzenie zostanie wyprodukowane zgodnie z wymaganiami określonej klasy. Ustalenie pomiędzy firmami muszą uwzględniać klasy produktów oraz techniki testów, które zostaną wykorzystane do weryfikacji jakości produktu. Należy również wziąć pod uwagę środowisko, w którym produkt będzie używany, ponieważ jest to istotny czynnik wpływający na niezawodność projektu. Produkt musi być dostosowany do swoich zastosowań operacyjnych i nie powinno się to ograniczać do jakości złącza lutowanego, ale samej jego konstrukcji’

W podobnym duchu – to ustalenia pomiędzy partnerami a nie samo przeznaczenie produktu decydują o klasie wykonania – wypowiada się Richard D. Stadem z General Dynamics. ‘Podstawą jest kontrakt pomiędzy EMS a klientem. Kontrakt powinien zawierać zestawienie robót (Statement of Work, SOW) określające ogólne standardy, z którymi produkt powinien być w pełni zgodny. W przypadku PCB klasy 1 i 2, ogólna zgodność z J-STD-001 i/lub IPC-A-610 jest często wszystkim, co jest wymagane’.

I dalej ‘W przypadku zastosowań o wysokiej niezawodności – takich jak awionika, zastosowania medyczne, przemysłowe, wojskowe i wiele innych - klasa 3 jest ogólnie kryterium DOMYŚLNYM. Urządzenia tego typu często mają niestandardowy pakiet danych technicznych, obejmujący wszystkie wymagania konstrukcyjne, które wybiegają poza zakres J-STD-001 i mogą wynikać z norm branżowych. […] Przykładami takich konstrukcji mogą być urządzenia medyczne, zarówno inwazyjne (np. rozruszniki serca), jak i nieinwazyjne (np. tomograf), urządzenia sterujące pociągami, komputery militarne, aplikacje do wiercenia wgłębnego (od tego nie zależy życie nikogo, ale nadal wymagana jest ekstremalnie wysoka niezawodność) itp.’

Zdjęcie: © Diehl

https://pbtechnik.com.pl/pl/produkty/wyposazenie-produkcji/stacje-naprawcze
https://pbtechnik.com.pl/pl/produkty/wyposazenie-produkcji/stacje-naprawcze